
معرفی قاب بندی سینمایی با توجه به محل جانمایی دوربین
علاوه بر اندازه سوژه در هر قاب، که در پست قبلی توضیح دادم . نماها بر اساس جا نمایی دوربین هم دستهبندی میشه
خب بریم سراغ اصل مطلب :

در این نما همین که از نامش پیداس دوربین باید هم سطح چشم انسان قرار بگیره که حالت خنثی بازیگر رو نشون بده ، این زاویه از دوربین نمای استاندارد فیلمبرداری محسوب میشه.


در این نما وقتی بخوای سوژه رو آشفته، ضعیف و ترسو نشون بدی از نمای بالاتر از سر بازیگر فیلمبرداری میکنی تا تاثیر روانی فیلم بیشتر بشه


این نما رو وقتی استفاده میکنی که بخوای سوژه رو قلدر، بزرگ یا خطرناک نشون بدی ، دوربین بهتره پایین تر از کمر بازیگر قرار بگیره تا تاثیر بهتری داشته باشه



این نما در مواقعی استفاده میشه که بخواین بیننده رو مسلط به اتفاقی که نمیشه از زاویه پایین دید مثل اسارت شخصیت در فضای کوچیک یا مثل این تصویر نقشه خوانی مسلط کنی

این نوع قاب بندی که به نمای آلمانی هم معروفه پس از جنگ جهانی اول در سینمای آلمان ظهور کرد. این تکنیک فیلمبرداری برای نشان دادن حالت های غیر عادی مثل ناراحتی ، احساس خطر ، وقوع اتفاقی عجیب ، سردرگمی ، بیچارگی و ایجاد تنش هماهنگ با موضوع فیلم و بازی بازیگر استفاده میشه


این نما یکی از پرکاربردترین و محبوب سینما و تلویزیون هستش که برای به تصویر کشیدن مکالمه دو فرد روبروی هم استفاده میشه به این صورت که دوربین در پشت شانه یکی از بازیگران، بازیگر دیگر رو نشون میده. در این نما شانه، گردن و پشت سر کسی که پشت به دوربین است نشان داده میشه.


این زاویه دوربین از فاصله دور تصویربرداری میشه. این نما دید وسیعتری به بیننده میده و طرفاً برای معرفی لوکیشن و موقعیت مکانی سوژه استفاده میشه ، این نما رو با هلی کم(تصویربرداری هوایی ) هم میشه تصویربرداری کرد.


در این نما دوربین در محل دید بازیگر قرار میگیره و باعث میشه بیننده احساسات بازیگر رو مستقیم از دید خودش ببینه مانند دید زدن از دور ، بیدارشدن ، بیهوشی یا نگاه کردن با دوربین شکاری.

امیدوارم از مطالعه این مقاله لذت برده باشید . تصاویر این مقاله از فیلم کمدی گاوصندوق به کارگردانی خودم تهیه شده که میتونید با مراجعه به لینک زیر مشاهده کنید
www.mortezamotamedi.ir
برچسب:
نویسنده: ساناز خلیلی